Liliançu


Hatırladığım kadarıyla Milliyet Gazetesinde Kore savaşında görev almış bir Türk subayı söyleşide bulunuyordu.

Bu söyleşide koreden dönen Türk subayı gazeteciye Liliançu, yu anlatıyordu. Kısacası bu genç kızın babası Kore savaşında cepheye gidiyordu.

Cephe’ye gidişinde kızına bir silah vererek bununla kendini koru deyip, Dönersem kapıyı çalarım eyer sesimi duyamasan bilki düşmandır, O zaman ateş etder.

Sonunda Liliançu,nun babası yaralı döner, kapıyı çalar kızı sesine cevap veremez, yaralıdır, Liliançu, düşman olduğunu sanarak babasının tembihine uyarak ateş eder, N e yazı ki kapıyı açınca yanlışlıkla babasını öldurdüğünü görür ve aklını yitirir.

Bu olaya vakıf olduktan sonra bende aynı isimi kullanarak şiirimi Liliançu, adıyla yazdım.

Liliançu

Korkunç sesler

İnsanlığının sonu

Birde babam sana

Üzülme korkma dedi.

Liliançu, kan kokuyordu

Kore yanıyordu

Yarınınıda bilemezdin

Belki Sevdanda soldu

Liliançu, için sızlıyordu.

Liliançu, Senin

Korumak için gitmişti baban

Yaralı döneceğini bilemezdi

Bilmezdi Liliançu, baban.

Belki çok az insan duydu

Babanı vurduğunu, aklını yitirip Liliançu,

Pirinç tarlarına düşdüğünü

Liliançu, Geri getire bilsek seni babanı gücümüz yetmez

Yırtamayız karanlığı.

Yazık oldu Liliançu

On yedisinde sen yetim ve öksüz kaldın

Bir diyeceğim var

Yuh olsun hepsine Liliançu.

YAZIYI PAYLAŞ!

İlk Yorum Yazan Sen Ol!

YAZARIN SON 5 YAZISI
12Tem

Şark Meselesi Ve Terör 

23Haz
16Haz
10May

Tarihte Osmanlı Adalet Sistemi

01May

Destanlarımız