Ne Köşküm Ne Sarayım Oldu


Gecem yok,gündüzüm yoktur,çalıştım,

Ben böyle yetiştim,böyle alıştım.

Elimde olanı,dostla bölüştüm,

Ne köşküm,kasrım,ne sarayım oldu.

 

Para biriktirip, servet yapmaya,

Riya ,gösterişle,çalım satmaya.

Çıkar kazanç için,takla atmaya,

Ne cehdim çabam ,ne emeğim oldu.

 

Muhannet alçakla ,konup göçmedim,

Kimseye yalvarıp,minnet etmedim.

Kendim acındırıp,boyun bükmedim,

Ne arzu ,istek,ne dileğim oldu.

 

Dünyayla alakam,keseyim dedim,

Dertleri sırtımdan,atayım dedim.

Unumu eleyip,asayım dedim,

Ne kalbur,sarat,ne eleğim oldu.

 

Kanallar açarak,sular getirdim,

Tohumlar saçarak,fide bitirdim.

Emek sarfeyleyip,bahçe yetirdim,

Ne kavun,karpuz,ne keleğim oldu.

 

 Eller gülüp,oynar,eğlenip durur,

Eşini ,dostunu,yanına alır.

Zurnalar üflenir,davullar çalar,

Ne mürüvetim,ne halayım oldu.

 

Yusuf ‘um,el gibi,sefa sürmedim,

Gezip ,dolaşmayı,nedir bilmedim.

İzinim olmadı,tatil yapmadım,

Ne cicim ayım,ne balayım oldu.

YAZIYI PAYLAŞ!

İlk Yorum Yazan Sen Ol!

YAZARIN SON 5 YAZISI
10Eyl

Şeref Sayanlardanız

17Tem

Korona

23May

Cehaletimi Anladım

14Nis

Babam

10Mar

Mehmet 3-Yusuf Konak