YUSUF KONAK

Ayazdayım Kardayım

YUSUF KONAK

Aklımı oynattım dağlara düştüm
Tipideyim ayazdayım kardayım
Binbir çile ile yolları aştım
Yetiş imdadıma inan zordayım

Dert sahibi oldum gayet hastayım
Kalbim gönlüm kırık daim yastayım
Azrail döşümde son nefesteyim
İçim daralıyor müşkül haldeyim

Dağlar arasında yalçın bir bayır
Önümde uzuyor patika çığır
Ayak yalın bel dört büklüm yük ağır
Dikenli çakıllı taşlı yoldayım

Gönül penceremi aleme açtım
Divaneye döndüm ben benden geçtim
Tutuşarak yandım kavruldum piştim
Alev alev yanan kızgın kordayım

O yandan bu yana devirir beni 
Taştan taşa çarpar savurur beni
Çamurlu sularda çevirir beni
Boz bulanık akan coşkun seldeyim

Yusuf'um bir türlü bitmiyor çilen
Kimim kimsem yokki yanına varam
Gelip geçen ile bir haber salam
Dert çeker gezerim gurbet eldeyim

Yazarın Diğer Yazıları