Emek Vermeden Hazıra Konmak Olmaz - FERAH USLU

Emek Vermeden Hazıra Konmak Olmaz


İnsanoğlu hiç gayret sarf etmeden , emek vermeden hazıra konmayı ne çok seviyor.Aslında bu tembelliğin başlangıcıdır.Bu tembelliğin hastalığa  dönüştüğü gün gibi ortada.

Elimiz ensede sözde masa başında oturuyor yada çalışmayı gezme haline dönüştürmüş  gözü her yerde. Çok yüksek maaşım olsun, her şeyi donanımlı lüks dairede   yaşayım,her şey elinin altında olsun , kimse rahatsız etmesin, arabanın en iyisi olsun,fırsat buldukça günün gün etsin, aile , anne , baba tanımasın  keyfine göre yaşamı olsun , beş yıldızlı otellerde caka satsın bumu yani yaşam?

Son zamanlarda bu gibi yaşamı seçenler çoğalmakta kısa zaman dilimine çok şeyleri sığdırmak alışkanlıklarımız olmaya başladı. Üretim yapmadan, emek vermeden, kafa yormadan  lüks yaşamayı seçiyoruz.

Tek derdimiz şans oyunlarından , piyangodan  en yüksek ödülü kazanıp köşeyi dönmek.İşinde başarılı olanın ayağını kaydırmak için elimizden ne geliyorsa yapabilme cesareti gösterebiliyoruz.Bu sadece iş hayatında değil , aklımıza gelebilecek her konuda maksat öne geçsinde nasıl olursa olsun .Karşı taraf ne olursa olsun bana ne der gibi.

Her konuda tahamülsüzleştik ,her şeyden bir şey çıkarmalar, konuşulanı başka yere çekmeler ,kısacası özetlersek hazıra konma ile tembelleşmeyi alışkanlık haline getirdik.

Öyle toplum olduk ki kimse kimsenin halini anlamaz oldu.Yaşamımız sanki sosyal medyada  paylaşım yaparsınız ya 24 saat içinde kaybolan hayatlar gibi oldu.Yani 24 saat içinde siline biliyor. Ne güzel değil mi? Her şey yok oluyor unutuluyor değil mi?

Ora , bura gezin, tozun hiç konuşmadan elinizdeki telefonla her şeyi sonuçlandırabiliyoruz. Çevresinde olup bitene bakmıyor sadece bencilleşmişiz. Biri orda hastalansa yada ölse dönüp bakmayı bırakın oradan uzaklaşılıyor. Bu kadar katı yürekli, bu kadar bencil, bu kadar duyarsız ve  bu kadar bozuk toplum olduk. Toplumumuz içinden çıkılmaz bir hal almış.

Kendi öz kültürümüzü kaybedip batılaşıyoruz ya. Onu bile beceremiyor gün gün zehirleniyoruz.

Bizden sonraki geleceğimiz ne atasını tanıyor, ne gelenek , ne de göreneklerimizi biliyor.Görülüyor ki içi bomboş  toplum olmaya yüz tutuyoruz.Aile içinde başlayan geleneklerimiz yok olma ile karşı karşıya.

Herkes yalnız yaşamayı seçer oldu. Özgürce tek başına yaşama özentileri ,kimsenin  kimseden haberi olmasın,aileden uzak sanki hiç onlarla yaşamamış gibi.

Sahip olduğumuz heyecanımız, umutlarımız, sevincimiz ve hayallerimiz tükenmiş. Hazıra konmayı  seçerek yaşamımızı devam ettirmek alışkanlık olmuş. Toplumumuz çığırından çıkmış yapacak hiç bir şey yok. Genç neslimiz nasıl yaşar buda bilinmez. Biz kendimizi düzeltmesek gençlik ne yapsın ? Onlarda ne gördüyse onu devam ettirecek. Gençlerimiz ailesinin aynasıdır .Aile ne ise çocukları da aynı yolu takip edecek.

YAZIYI PAYLAŞ!

YAZARIN SON 5 YAZISI
17Eyl

Emek Vermeden Hazıra Konmak Olmaz

20Ağs
30Tem

Kendi Kendimizin Doktoru Olmuşuz

13Tem

Gençlerimizi Anlama

02Haz