Göğe Açılan Cılga - AV. YUSUF AKIN

Göğe Açılan Cılga


Ürpertiler içinde ters çevrilmiş on ok

İki yayla gövdeye bağlanmış yaramaz kollar.

İnciler dağıtan bir ovadan nasipsiz kalkan

Eceli gelmiş tavuk tilki inine follar.

 

Zaman geçse de içi boş bir çuvalda

Bütün ısmarlarını karabenizli bir ulağa yollar.

Dehşet kaplar bir derede aksini gören narsisti

Narsist cüzzamlı ellerini ilk sevdiğine dolar.

 

Kim demiş, dost için çiğ tavuk yenir

Tavuk hazineden ise ilk tüylerini veznedar yolar.

İnsan ilk neşeyle başlar hayat denen cılgaya

Toplum denen susuz bahçede erkenden solar.

 

Bir bir biriktirir ümitli düşünceleri koynunda

Beyazdan başlar hayatlar, hemen sarıya çalar.

Emindir kendinden göğe bakan saksağan

Yere düşse bir damla bengisu ilk ona dalar.

 

Yalnız yürünür göğe giden küçük cılgada

Korkaklar şürekanın peşkirlerini yalar.

Karanlık olsa da bir sevincin ince yolu

Sevinç varsa ufukta deniz feneri olur kayalar.

 

Korkusuzdur gerçeğin yılmaz yağız yolcuları

Yolda mermer görse hakikatle mayalar.

Önce sevgi, önce aşk ve önce cesaret

Sonra güzel insanlara asfalt olur himalayalar.

Cılgaları aşkla arşınlamak göğe açılan kapı

Uçmak en kolay hal, perdeyi kaldırın yayalar.

YAZIYI PAYLAŞ!

YAZARIN SON 5 YAZISI
18Eyl

Kimeterapi...

12Eyl
03Eyl

Göğe Açılan Cılga

22Ağs

Söz Dolabı...

06Ağs

Köle Sensörü...